تمرکز دارنده توکن: نشانی‌های بزرگ واقعاً چه چیزی را نشان می‌دهند
جدول بزرگترین آدرس یک توکن، موجودی های مرتبط با آدرس ها را نشان می دهد. به طور خودکار نشان نمی دهد که هر فرد چقدر مالکیت دارد. قبل از فراخوانی توکنی که به طور گسترده توزیع شده یا توسط چند نهنگ کنترل می شود، قرارداد، مخرج عرضه و نقش بزرگترین آدرس ها را مشخص کنید.
با دارایی و عکس فوری شروع کنید
از آدرس قرارداد و شبکه منتشر شده توسط منابع رسمی پروژه استفاده کنید. علامت یا نام منطبق کافی نیست: قراردادهای غیرمرتبط می توانند از یک نماد استفاده کنند. نشانی وب کاوشگر، ارتفاع بلوک یا زمان مشاهده، و اینکه آیا دارایی بومی، پیچیده یا پل شده است را ثبت کنید.
سپس تعیین کنید که چه درصدی اندازه گیری می شود. سهم از کل عرضه صادر شده با سهم عرضه در گردش یا عرضه آزادانه قابل انتقال متفاوت است. مقایسه درصدهای محاسبه شده با مخرج های مختلف می تواند نتیجه ظاهری را معکوس کند.
چرا یک آدرس بزرگ می تواند چندین معنی داشته باشد
آدرس صرافی نگهبانی می تواند مشتریان زیادی را نمایندگی کند. قرارداد استخر نقدینگی دارایی‌های مورد استفاده ارائه‌دهندگان نقدینگی را نگهداری می‌کند. یک قرارداد پل می تواند پشتوانه نمایندگی ها را در شبکه دیگری نگه دارد. یک قرارداد واگذاری ممکن است توکن‌هایی را تحت یک زمان‌بندی انتشار نگه دارد. هیچ یک از این برچسب ها نباید به تنهایی از یک تعادل بزرگ در نظر گرفته شوند.
برعکس، یک کنترلر می تواند از چندین آدرس استفاده کند. بنابراین تعداد آدرس ها می تواند تعداد دارندگان مستقل را بیش از حد اعلام کند. یک منبع سرمایه مشترک ممکن است تحقیقات بیشتر را توجیه کند، اما به خودی خود مالکیت مشترک یا تخلف را ثابت نمی کند.
اتریوم در اسناد حساب‌های رسمی حساب‌های متعلق به خارجی را از حساب‌های قراردادی متمایز می‌کند. این تمایز فنی به تفسیر یک آدرس کمک می کند. ذینفع نهایی را مشخص نمی کند.
یک مثال کار شده با استثناهای صریح
یک توکن فرضی با 100 میلیون واحد صادر شده را تصور کنید. بزرگترین آدرس های آن 20 میلیون در یک کیف پول مبادله ای، 15 میلیون در یک قرارداد سرمایه گذاری افشا شده، 10 میلیون در یک استخر نقدینگی و 5 میلیون در خزانه نگهداری می کنند. این چهار آدرس 50 درصد عرضه صادر شده را در اختیار دارند.
این یک مشاهده معتبر در سطح آدرس است. شواهدی وجود ندارد که چهار نفر نیمی از توکن را دارند. همچنین یک تحلیلگر نباید به سادگی هر چهار موجودی را حذف کند و توزیع باقی مانده را ایمن اعلام کند. نگهبانی مبادله، اختیارات آزادسازی، نقدینگی استخر و کنترل خزانه، ریسک‌های مختلفی را ایجاد می‌کنند که هنوز هم شایسته توضیح هستند.
ابتدا نتیجه تنظیم نشده را منتشر کنید. اگر معیار غلظت تعدیل‌شده را نیز محاسبه می‌کنید، هر استثنا، شواهد برچسب آن و مخرج تجدیدنظر شده را بیان کنید. به جای تعیین هویت مناسب، موجودی ناشناخته را با علامت ناشناخته نگه دارید.
مالکیت را با کنترل و نقدینگی پیوند دهید
برای یک قرارداد واگذاری، بررسی کنید که چه کسی می تواند برنامه را تغییر دهد و چه زمانی امکان نقل و انتقالات فراهم می شود. برای خزانه‌داری، مجوز امضا و قوانین حاکمیتی را بررسی کنید. برای نشانه‌های حاکمیتی، مانده‌های خام را از آرای تفویض شده و مشارکت واقعی متمایز کنید. برای ریسک معاملات، عمق بازار موجود را بررسی کنید نه اینکه فرض کنید عرضه صادر شده می تواند با آخرین قیمت فروخته شود.
یک نگهدارنده بزرگ ممکن است هرگز به فروش نرسد، در حالی که یک نگهدارنده کوچکتر می تواند بازار نازکی را به حرکت درآورد. تمرکز یکی از ورودی های تحقیقاتی در کنار قفل ها، مجوزهای قرارداد، نقدینگی و تقاضا است. این یک پیش بینی قیمت مستقل قابل اعتماد نیست.
تحقیق را جدا از تصمیم تجاری نگه دارید
از فهرست بازار OrangeX.com استفاده کنید تا بررسی کنید کدام ابزار در حال حاضر در دسترس هستند، سپس دارایی و محصول دقیق را در صفحه بازار خودش تأیید کنید. یک فهرست دلیلی بر مالکیت غیرمتمرکز یا کیفیت پروژه نیست. قبل از نتیجه گیری، شواهد، مفروضات و برچسب های حل نشده خود را یادداشت کنید.
