ارتقای Base Cobalt تراکنش مشروط و کنترل B20 را اضافه کرد

Base ارتقای Cobalt را در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ روی شبکه اصلی فعال کرد. این به‌روزرسانی تراکنش‌های مشروط، کنترل‌های جدید برای دارایی‌های توکنیزه B20، زیرساخت ارتقاهای پویا و فرایند زنجیره‌ای ثبت امضاکنندگان محیط اجرای قابل اعتماد (TEE) را اضافه کرد. صفحه وضعیت شبکه پایان تعمیرات برنامه‌ریزی‌شده را در ساعت ۲۰:۰۰ UTC ثبت کرد. تحولات مرتبط را می‌توان از طریق اخبار OrangeX.com دنبال کرد.

اپراتورهای نود باید پیش از فعال‌سازی به نسخه ۱.۴.۲ یا جدیدتر ارتقا می‌دادند. این نسخه جایگزین ۱.۴.۱ شد و پشتیبانی Cobalt را به نود اجرایی و نرم‌افزار اجماع افزود.

تراکنش‌های مشروط قواعد اجرا را به پروتکل نزدیک می‌کنند

Cobalt تراکنش‌های اعتبار را معرفی می‌کند؛ تراکنش‌های امضاشده‌ای که فقط هنگام تطابق شرایط مشخص درون‌زنجیره‌ای واجد ورود به بلاک می‌شوند. این شروط می‌توانند موجودی، مقادیر ذخیره‌سازی، شماره بلاک و شاخص‌های Flashblock را بررسی کنند.

این طراحی می‌تواند مبادله‌ای را پشتیبانی کند که تنها پس از رسیدن استخر به وضعیتی مشخص اجرا شود، یا برداشتی که در بازه معینی از بلاک‌ها معتبر باشد. اگر شروط برقرار نشوند، تراکنش واجد درج نیست. در برخی جریان‌ها نیاز به اجراکننده بیرونی یا قرارداد تسویه اختصاصی کاهش می‌یابد، اما اجرا تضمین نمی‌شود. نقدشوندگی، تنظیمات کارمزد، تراکنش‌های رقیب و مهلت همچنان نتیجه را تعیین می‌کنند.

B20 ترکیب سیاست و ابزارهای اقدامات شرکتی را می‌افزاید

B20 استاندارد بومی و سازگار با ERC-20 در Base برای دارایی‌های مثلی، از جمله استیبل‌کوین و دارایی واقعی توکنیزه است. Cobalt به‌روزرسانی زمان‌بندی‌شده ضریب نمایش، انتقال مجدد موجودی با یادداشت زنجیره‌ای و سیاست‌های Union و Intersect را اضافه می‌کند.

ضریب‌های زمان‌بندی‌شده برای رویدادهایی مانند تجزیه سهام طراحی شده‌اند. ناشر می‌تواند شیوه نمایش موجودی و عرضه را در آینده تغییر دهد، بدون آنکه واحدهای خام عوض شوند. سیاست‌های ترکیبی قواعد موجود را با منطق OR یا AND بازاستفاده می‌کنند. برای نمونه، گیرنده می‌تواند ملزم باشد هم در فهرست هویتی و هم در فهرست سرمایه‌گذاران واجد شرایط باشد.

انتقال مجدد فقط برای دارایی‌هایی اعمال می‌شود که اختیار و سیاست مرتبط در آنها پیکربندی شده است. مدیر مجاز می‌تواند موجودی مسدود را جابه‌جا کند و مبدا، مقصد، مقدار و یادداشت را روی زنجیره ثبت کند. این قابلیت از بازیابی یا توقیف قانونی پشتیبانی می‌کند، اما حاکمیت ناشر، امنیت نقش‌ها و افشا را به ریسک‌های اصلی تبدیل می‌سازد. زمینه گسترده‌تر بازار در بازارهای OrangeX.com در دسترس است.

ارتقاهای پویا با حالت پایش آغاز می‌شوند

Cobalt همچنین قراردادی روی Ethereum معرفی می‌کند که زمان ارتقای نودهای Base را ذخیره می‌کند. هدف بلندمدت آن است که نودها قرارداد را بخوانند و تغییرات را بدون اتکای کامل به زمان‌های تعبیه‌شده در فایل نرم‌افزاری جدید اعمال کنند.

این سازوکار فعلاً در شبکه اصلی فقط در حالت متریک اجرا می‌شود تا داده جمع‌آوری شود. خود Cobalt همچنان نیاز داشت اپراتورها نسخه پشتیبان را پیش از فعال‌سازی نصب کنند. بنابراین ثبت ارتقا زیرساخت یک روش انتشار متفاوت است و نشان نمی‌دهد هاردفورک‌های آینده اکنون خودکار شده‌اند.

اعتبارسنجی ثبت امضاکنندگان TEE روی زنجیره انجام می‌شود

ارتقا روش ثبت امضاکنندگان جدید TEE را تغییر می‌دهد. گواهی‌های AWS Nitro اکنون با راهنمایی‌های بررسی‌شده P-384 روی زنجیره اعتبارسنجی می‌شوند و جای جریان پیشین وابسته به خدمت اثبات بیرونی را می‌گیرند. Base می‌گوید ثبت سریع‌تر می‌شود، در حالی که تولید کلید محفظه امن، انتخاب تصویر PCR0 و اعتبارسنجی اثبات تغییر نمی‌کند.

این تغییر زیرساختی است و تضمین عمومی برای هر برنامه نیست. کاربران و توسعه‌دهندگان باید فرض‌های اعتماد، اختیار ارتقا و حالت‌های شکست خدمات مورد استفاده را ارزیابی کنند. مطالب پایه درباره استانداردهای توکن و کنترل قرارداد هوشمند در آکادمی OrangeX.com موجود است.

توسعه‌دهندگان و ناشران چه مواردی را بررسی کنند

اپراتورهای نود باید اجرای نسخه ۱.۴.۲ یا جدیدتر را تایید و هنگام ارتقا از نسخه‌های قدیمی، گزینه‌های منسوخ را حذف کنند. توسعه‌دهندگان برنامه باید پیش از استفاده تولیدی از تراکنش‌های اعتبار، شروط، انقضا و مدیریت خطا را آزمایش کنند.

ناشران و یکپارچه‌سازان B20 باید تخصیص نقش، ترکیب سیاست و زمان‌بندی ضریب را بازبینی کنند. کیف پول و سامانه حسابداری نیز باید میان موجودی خام و مقدار تنظیم‌شده برای نمایش تفاوت بگذارند. هدف این است که یکپارچه‌سازی‌های موجود Beryl سازگار بمانند، اما قابلیت‌های تازه به اتصال و آزمون صریح نیاز دارند.

OrangeX.com Analysis

اهمیت Cobalt در انتقال منطق بیشتر تراکنش و مدیریت دارایی به اجزای استاندارد شبکه است. اجرای مشروط می‌تواند جریان‌های معاملاتی وابسته به وضعیت را ساده کند و ترکیب سیاست با تغییرات زمان‌بندی‌شده نمایش، مدیریت دارایی‌های توکنیزه را با رابط‌های یکسان آسان‌تر سازد.

با این حال، پشتیبانی پروتکل ریسک برنامه یا حاکمیت را حذف نمی‌کند. تراکنش مشروطی که درست تعریف شده نیز ممکن است با تغییر بازار فرصت خود را از دست بدهد. دارایی تحت کنترل ناشر می‌تواند الزامات انطباق را برآورده کند و هم‌زمان وابستگی به مدیران و ثبت سیاست را افزایش دهد. بنابراین پذیرش باید با یکپارچه‌سازی حسابرسی‌شده، طراحی شفاف نقش‌ها و استفاده پایدار تولیدی سنجیده شود، نه صرفاً وجود قابلیت‌ها.