پیام های زنجیره ای: تأیید، تحویل و اجرا را مقایسه کنید
یک برنامه زنجیره ای متقابل ممکن است یک عمل را ارائه دهد در حالی که بر چندین سیستم متمایز تکیه دارد. یک پیام باید در زنجیره منبع شناسایی شود، تحت یک مدل امنیتی اعلام شده تأیید شود، توسط منطق مقصد تحویل داده شود و پذیرفته شود. نامیدن کل فرآیند «انتقال پل» می‌تواند مکان تغییر مفروضات آن را پنهان کند.
مقایسه عملی این نیست که کدام سیستم کوتاه‌ترین زمان انتقال آگهی را دارد. این است که مقصد چه شواهدی را می پذیرد، چه کسی می تواند آن قانون را تغییر دهد و چه اتفاقی می افتد زمانی که یک مرحله به تأخیر می افتد یا مورد مناقشه قرار می گیرد.
مراحل یک دستورالعمل را جدا کنید
یک دستورالعمل فرضی برای شناسایی سپرده در زنجیره A و آزاد کردن موجودی برنامه در زنجیره B در نظر بگیرید. تراکنش مبدأ که گنجانده شده است، به خودی خود ثابت نمی کند که عملیات مقصد تکمیل شده است.
ردیابی چهار حالت: رویداد منبع و نهایی بودن آن، نتیجه تأیید، تحویل پیام و اجرای مقصد. یک جزء تحویل ممکن است اطلاعات را بدون تصمیم گیری درباره معتبر بودن آن ارسال کند. برعکس، اگر قرارداد مقصد ورودی‌های خود را رد کند یا منابع مورد نیاز را نداشته باشد، یک پیام تأیید شده همچنان می‌تواند اجرا نشود.
این مثال یک مدل تحقیقاتی را توصیف می کند، نه معماری هر پروتکل یا یک ویژگی OrangeX ارائه شده در حال حاضر.
بپرسید که تایید کننده چه چیزی را ثابت می کند
اسناد پل اتریوم پل‌هایی را توصیف می‌کند که نشانه‌ها، پیام‌ها و داده‌ها را جابه‌جا می‌کنند و طرح‌های تأیید شده خارجی را از رویکردهای متکی به زنجیره‌های متصل متمایز می‌کند. به جای تلقی کردن هر یک از برچسب ها به عنوان یک تضمین امنیتی کامل، اجرای خاص را بخوانید.
برای یک مجموعه تأییدکننده خارجی، عضویت، قوانین آستانه، استقلال و سازش کلید را بررسی کنید. برای یک رویکرد مبتنی بر اثبات، مشخص کنید چه چیزی ثابت شده است، کدام فرضیات اجماع باقی مانده است و چگونه می توان نرم افزار تأیید کننده را ارتقا داد. شواهد رمزنگاری تمام خطرات قراردادی، عملیاتی یا حاکمیتی را حذف نمی کند.
تاخیر و نهایی بودن را جداگانه درمان کنید
یک برنامه ممکن است پیشرفت موقت را قبل از برآورده شدن شرایط نهایی یا چالش مربوطه نشان دهد. بپرسید که آیا زمان تبلیغ شده به مشاهده، تحویل، نقدینگی کاربر یا تسویه نهایی اشاره دارد؟ آن نقاط عطف می تواند متفاوت باشد.
دو رقم تأخیر را مقایسه نکنید مگر اینکه رویداد شروع، رویداد پایانی و شرایط امنیتی مطابقت داشته باشند. تصدیق سریعتر به طور خودکار قطعیت قوی تر نیست. یک مسیر متوقف شده همچنین می‌تواند پاسخی عمدی به عدم قطعیت باشد تا شواهدی مبنی بر ناپدید شدن تراکنش منبع.
تلاش های مجدد و مرجع مقصد را بررسی کنید
یک اقدام مقصد ناموفق مجموعه دومی از سؤالات را ایجاد می کند: آیا می توان آن را دوباره امتحان کرد، چه کسی می تواند آن را دوباره امتحان کند، چه هزینه هایی اعمال می شود، و چه چیزی مانع از اجرای یک دستورالعمل دو بار می شود؟ به جای اینکه فرض کنید ارسال دوم ایمن است، شناسه های مستند پروتکل و محافظت های پخش مجدد را بخوانید.
کلیدهای ارتقا، توقف های اضطراری، پیکربندی مسیر و مجوزهای سطح برنامه را بررسی کنید. یک لایه پیام رسانی امن نمی تواند یک برنامه مقصد ناامن را صدا کند. به طور مشابه، یک رابط معتبر ثابت نمی کند که همه مسیرهای پشتیبانی شده یک مدل اعتماد مشترک دارند.
یک سابقه تحقیقاتی خاص مسیر را نگه دارید
زنجیره های دقیق، قراردادها، نمایندگی دارایی، مدل امنیتی، مفروضات نهایی و روش بازیابی مسیر مورد ارزیابی را ثبت کنید. از اسناد رسمی فعلی استفاده کنید و کنترل های اجرا شده را از برنامه های آینده متمایز کنید.
سپرده مبادله ای یک گردش کار جداگانه از یک پیام درخواستی متقابل زنجیره ای دلخواه است. قبل از ارسال به OrangeX.com، دستورالعمل های شبکه و آدرس نشان داده شده در واسط سپرده را دنبال کنید. فرض نکنید که یک عملیات پل موفق، یک شبکه مقصد پشتیبانی نشده را قابل قبول می کند.
