درآمد DePIN: تقاضای مشتری در مقابل پاداش توکن
چرا یک شبکه در حال رشد ممکن است درآمد رو به رشدی نداشته باشد
یک شبکه زیرساخت فیزیکی غیرمتمرکز یا DePIN، منابعی مانند پوشش بی سیم، ذخیره سازی یا محاسبات را در ارائه دهندگان مستقل هماهنگ می کند. شمارش سخت‌افزار و پاداش‌های توکن می‌تواند نشان دهد که عرضه در حال گسترش است. آنها ثابت نمی کنند که مشتریان برای حفظ آن هزینه کافی می پردازند.
برای خوانندگانی که از طریق بازارهای OrangeX.com در مورد این بخش تحقیق می کنند، سؤال مفید این نیست که یک شبکه چقدر توزیع می کند. بپرسید چه کسی برای خدمات پرداخت می کند، چه چیزی دریافت می کند و کدام قسمت از آن پرداخت به ارائه دهندگان یا دارندگان توکن می رسد.
سه جریان اقتصادی را از هم جدا کنید
پرداخت مشتریان بابت استفاده از خدمات، مشوق‌های پروتکل و سود اپراتور را در ستون‌های جداگانه ثبت کنید. مشتری اتصال یا فضای ذخیره سازی را خریداری می کند. یک پروتکل می تواند توکن هایی را برای تشویق استقرار زیرساخت صادر کند. یک اپراتور همچنان باید تجهیزات، برق، اتصال، تعمیر و نگهداری و سایر هزینه ها را پوشش دهد.
پرداخت توکنی می‌تواند غرامت ارزشمندی باشد بدون اینکه دلیلی بر درآمد مشتری باشد. به همین ترتیب، هزینه های شبکه به طور خودکار درآمد شرکت، سود پروتکل یا توزیعی که به دارندگان توکن بدهکار است نیست. قبل از مقایسه پروژه ها متریک را تعریف کنید.
یک مثال بی سیم نشان می دهد که چرا دسته بندی هزینه ها اهمیت دارد
اسناد اعتبار داده هلیوم اعتبارات مورد استفاده برای انتقال داده شبکه و برخی اقدامات اداری، از جمله ورود به نقطه اتصال را توصیف می کند. اسناد HNT آن به طور جداگانه پاداش‌ها و انتشارات توکن را توصیف می‌کند.
این تمایز هنگام بررسی داشبورد سوزاندن توکن مهم است. پرداخت بابت استفاده و هزینه ثبت نقطه اتصال، فعالیت‌های متفاوتی را نشان می‌دهند. ایجاد و مصرف اعتبار خدمات و صدور توکن نیز رویدادهای جداگانه‌اند. مجموع توکن‌های سوزانده‌شده به‌تنهایی تقاضای تکرارشونده مشتری یا سودآوری را ثابت نمی‌کند.
مشوق های ذخیره سازی نیاز به مطالعه جداگانه دارند
مستندات Filecoin Plus توضیح می‌دهد که چگونه معاملات تأیید شده می‌توانند قدرت تعدیل‌شده با کیفیت ارائه‌دهنده و احتمال دریافت پاداش‌های بلوک را افزایش دهند. این بدان معنا نیست که هر معامله تأیید شده به نسبت بیشتری پول نقد مشتری تولید می کند.
بایت های ذخیره شده، داده های مفید، فعالیت بازیابی و تقاضای خدمات پرداخت شده، اندازه گیری های مرتبط اما متمایز هستند. قبل از تعبیر رشد ظرفیت به عنوان کشش تجاری، قیمت معاملات، مشوق‌ها و طرفی را که بودجه فعالیت را تامین می‌کند، بررسی کنید.
با یک فرضیه ساده کار کنید
تصور کنید یک ارائه دهنده 100 دلار در پرداخت‌های مشتریان بابت استفاده از خدمات، 200 دلار به عنوان مشوق‌های توکنی ارزش گذاری شده در زمان دریافت و 180 دلار هزینه های عملیاتی در همان دوره ثبت می کند. پرداخت های مشتری به تنهایی 80 دلار کمتر از این هزینه ها است. شامل مشوق‌ها قبل از سایر هزینه‌ها، تراز 120 دلاری مثبت می‌دهد.
اینها ارقام آموزشی اختراعی هستند، نه نتایجی برای هر شبکه نامگذاری شده. استهلاک تجهیزات، مالیات، تامین مالی، تغییرات قیمت توکن و زمان دریافت می تواند نتیجه نهایی را تغییر دهد. مثال نشان می دهد که چرا درآمد پاداش و اقتصاد خدمات خودپایدار مستحق تجزیه و تحلیل جداگانه هستند.
چک لیستی برای مقایسه شبکه ها
دوره گزارش، واحدهای خدماتی ارائه شده، تعریف مشتری پرداختی، تکرار استفاده، یارانه ها، فعالیت اشخاص مرتبط و پوشش داده را بررسی کنید. دوره‌های مشابه را با هم مقایسه کنید و از اضافه کردن دسته‌های هزینه همپوشانی خودداری کنید. بپرسید که آیا داشبورد خدمات صورت‌حساب، اعتبارات پیش‌پرداخت، انتقال‌های زنجیره‌ای یا درآمد شناسایی‌شده را اندازه‌گیری می‌کند یا خیر.
در پایان، بررسی کنید ارزش اقتصادی شبکه به چه کسانی می‌رسد. رشد خدمات ممکن است بدون ایجاد ادعای مستقیم برای دارندگان توکن به نفع مشتریان یا اپراتورها باشد. یک شبکه مفید هنوز هم می تواند توکن گران‌قیمت، نقدینگی کم یا اقتصاد اپراتور ضعیف داشته باشد. از جریان‌های نقدی مستند و شواهد خدماتی برای آزمایش روایت استفاده کنید نه اینکه پاداش‌های توکنی را به‌عنوان اثبات تقاضا در نظر بگیرید.
