ارقام عرضه توکن: شناور، صدور و سقف را مقایسه کنید

یک توکن می تواند چندین رقم عرضه معتبر داشته باشد زیرا هر کدام مجموعه متفاوتی از واحدها را اندازه می گیرد. خواندن کوچکترین عدد به عنوان کل عرضه آتی، یا بزرگترین عدد به عنوان مقدار موجود برای فروش، می تواند یک مقایسه ارزشی گمراه کننده ایجاد کند.

وظیفه عملی این است که مشخص شود چه چیزی شامل، چه چیزی حذف شده است و چه زمانی داده ها اندازه گیری شده است. این راهنما به جای یک مثال سرمایه گذاری زنده از یک نشانه خیالی استفاده می کند.

بپرسید که هر عدد چه اهمیتی دارد

در حال گردش توکن‌های برآورد عرضه موجود در بازار عمومی تحت روش‌شناسی ارائه‌دهنده داده‌ها. عرضه کل عموماً نشان دهنده توکن های صادر شده پس از سوختگی قابل تأیید است، از جمله تخصیص هایی که ممکن است به طور عمومی در گردش نباشند. حداکثر عرضه سقف نظری یک پروتکل را در جایی که وجود دارد توصیف می کند.

این برچسب‌ها نیاز به بررسی روش‌شناسی را برطرف نمی‌کنند. ارائه دهندگان ممکن است تخصیص تیم یا خزانه داری را حذف کنند، حتی زمانی که آن توکن ها از نظر فنی باز شده باشند. برخی از دارایی ها حداکثر ثابتی ندارند. ماکزیمم نامعلوم یا غیرقابل دسترس دلیلی بر صفر بودن سقف عرضه نیست.

روش‌شناسی عرضه CoinGecko و روش‌شناسی CoinMarketCap قوانین شمول خود را توضیح دهند. قبل از مقایسه اعداد در بین سرویس ها بررسی کنید که یک نمودار خاص از کدام تعریف استفاده می کند.

روی یک مثال ثابت کار کنید

فرض کنید یک توکن خیالی دارای 200 میلیون واحد در گردش، 600 میلیون واحد پس از سوختن و حداکثر 1 میلیارد واحد است. با قیمت گویای 2 دلار برای هر توکن، ارزش بازار در گردش 400 میلیون دلار است. عرضه صادر شده ضرب در قیمت 1.2 میلیارد تومان و حداکثر عرضه ضرب در قیمت 2 میلیارد تومان است.

هر سه محاسبه از قیمت یکسانی استفاده می کنند اما به سوالات متفاوتی پاسخ می دهند. هیچ‌کدام اندازه‌گیری نمی‌کند که سرمایه‌گذاران چقدر پول نقد سپرده‌اند، چه مقدار پول می‌تواند با آن قیمت برداشت شود، یا ارزش دارایی در آینده چقدر است. نمی توان فرض کرد که قیمت نهایی نازک معامله شده برای هر واحد در یک فروش بزرگ اعمال می شود.

اگر ارائه‌دهنده دیگری رقم گردشی متفاوتی را گزارش کرد، کیف پول‌های حذف شده، زمان‌های گزارش و وضعیت تأیید را بررسی کنید قبل از اینکه نتیجه بگیرید که یک نمایشگر یک خطای حسابی است.

قفل به طور خودکار به معنای فروخته شده نیست

فرض کنید 50 میلیون واحدی که قبلاً محدود شده بود، قابل انتقال باشد. که قابلیت انتقال را تغییر می دهد. این ثابت نمی‌کند که همه 50 میلیون به مبادلات رسیده‌اند، فروخته شده‌اند یا در تخمین گردشی یک ارائه‌دهنده وارد شده‌اند.

دریافت کننده، قرارداد قفل، برنامه انتشار، هدف خزانه و نقل و انتقالات مشاهده شده را بررسی کنید. حتی انتقال مبادله نیز فروش کامل دارنده را بدون شواهد بیشتر آشکار نمی کند. در مقابل، تخصیصی که از یک برآورد عمومی شناور حذف شده است، همچنان می تواند نشان دهنده ریسک عرضه آتی باشد.

چهار سوال را از هم جدا نگه دارید: آیا توکن صادر شده است، آیا می تواند حرکت کند، آیا ارائه دهنده آن را در گردش حساب می کند، و آیا مالک آن واقعا فروخته شده است؟ در نظر گرفتن آنها به عنوان یک رویداد، آنچه را که یک برنامه به تنهایی می تواند ایجاد کند، اغراق می کند.

تغییرات را به جای یک عکس فوری بررسی کنید

با استفاده از همان ارائه دهنده و تعریف، آخرین مشاهده را با مشاهده قبلی مقایسه کنید. ضربات، سوختگی ها، انتشار انتساب، طبقه بندی مجدد کیف پول و تغییرات متدولوژی را به طور جداگانه شناسایی کنید. افزایش در تیراژ گزارش شده می تواند منعکس کننده یک طبقه بندی تجدید نظر شده به جای یک ضرابخانه جدید روی زنجیره باشد.

قرارداد و افشای خود پروژه و همچنین توضیحات تجمیع کننده را بخوانید. هویت زنجیره و قرارداد را تأیید کنید تا یک نمایندگی پل شده یا توکن مهاجرت شده دو بار شمارش نشود. فرض نکنید یک تیک تیک به طور منحصر به فرد دارایی را شناسایی می کند.

ارقام را به سوالات تحقیق تبدیل کنید

قبل از مقایسه ارزش گذاری، زمان قیمت، زمان عرضه، منبع، تخصیص های حذف شده و هر فرض حداکثر عرضه را ثبت کنید. بپرسید صدور آتی چگونه کنترل می شود و چه کسی می تواند آن را تغییر دهد. اگر حداکثر نامشخص است، به جای ساخت یک رقم کاملاً رقیق شده، عدم قطعیت را نشان دهید.

برای موضوع جداگانه اینکه چه کسی موجودی های بزرگ را کنترل می کند، به راهنمای تمرکز دارنده مراجعه کنید. حساب عرضه و هویت دارنده مکمل یکدیگر هستند اما جایگزین بررسی نقدینگی نمی شوند.

از صفحه بازارهای OrangeX برای بررسی قیمت واقعی یک بازار فهرست شده و در دسترس بودن معاملات استفاده کنید. داده های عرضه یک ورودی تحقیقاتی است، نه سیگنال خرید یا فروش خودکار.